| Μπορεί
να κυκλοφόρησε στο τέλος του 2002
αλλά επειδή δεν πρόλαβε να
ακουστεί και να κριθεί, βάζει
από τώρα υποψηφιότητα ως ένας
από τους καλύτερους ελληνικούς
δίσκους του 2003. Ο Αντώνης
Λιβιεράτος φαίνεται να περνάει
μια δημιουργική περίοδο
διαρκείας που, με αυτόν τον
δίσκο εκφράζεται απόλυτα... ...ένας
δίσκος με ιδέες, χιούμορ,
προσοχή στις λεπτομέρειες, καλή
διάθεση και φυσικά
δημιουργικότητα... ...Ένας
ακόμη δίσκος που επιβεβαιώνει
πως ό,τι ενδιαφέρον γίνεται
στην ελληνική δισκογραφία,
προέρχεται κυρίως (αλλά όχι
αποκλειστικά) απο τη λεγόμενη
ελεκτρόνικα. |
|
Μάκης
Μηλάτος (για το "Mother Tongue") |
|
Περιοδικό
"ECHO & artis", τεύχος
Φεβρουαρίου 2003
|
| ...αμιγέστατη
electronica και μάλιστα υψηηλοτάτου
επιπέδου... |
|
Σάκης
Ματζάνας για το "Mother Tongue" |
|
Περιοδικό
"Δίφωνο", τεύχος
Φεβρουαρίου 2003
|
| ...ο
Αντώνης Λιβιεράτος ... επιλέγει
να συνεχίσει τη δισκογραφία του
με ένα άλμπουμ-σχόλιο, που
ακούει τη μουσική
του χθες αλλά και του αύριο με
τεντωμένα τα αυτιά τού σήμερα.
Οι δώδεκα συνθέσεις του δίνουν
τη μάχη τους οπλισμένες με
ιδέες και πρακτικές οι οποίες
έχουν αντληθεί από πηγές που μοιάζουν
ανεξάντλητες... Το "Mother
Tongue" είναι ένα άλμπουμ που με
ξάφνιασε, με προβλημάτισε και
με ψυχαγώγησε (με αυτή τη σειρά).
Κατά βάθος εκείνο που περίμενα
μετά το "Πλαστικό Κουτί"
ήταν περισσότερες δοκιμές πάνω
στο σύγχρονο ελληνικό τραγούδι,
στο πρότυπο των "Το
Νανούρισμα της Νεφέλης", "Τραγούδι
για τον Παράδεισο", "Τάνγκο
των Περαστικών". Ο κ.
Λιβιεράτος επέλεξε ένα δρόμο
πιο δύσβατο αλλά και πιο
συναρπαστικό... |
|
Σπύρος
Αλεξόπουλος για το "Mother
Tongue" |
|
in.gr,
Ιανουάριος 2003
|
| ...Άλλοτε
σοφιστικέ και άλλοτε
παιχνιδιάρικος, πάντα όμως με
αισθητική και χιούμορ, ο
Λιβιεράτος μοιάζει να παίρνει
ένα μαγικό ραβδάκι και να μας
ταξιδεύει πάνω σε ένα ιπτάμενο
μουσικό χαλί... |
|
Ηλίας
Πυκνάδας για το "Mother Tongue" |
|
avopolis.gr,
Ιανουάριος 2003 (περιλαμβάνεται
στις "δισκογραφικές
προτάσεις του μήνα") |
